de leeswelp,  2010,  nr. 5 / juni

Gecondenseerde verhalen
Over illustratieve hedendaagse kunst / door Koen Sels

Op kunstscholen wordt illustratieve vormgeving ondergebracht onder de noemer ‘toegepaste kunsten’. De reden daarvoor ligt voor de hand: een illustratie is immers geen autonoom of ‘vrij’ kunstwerk dat de aandacht op zichzelf wil vestigen, maar iets dat wordt toegepast, dat een welomlijnd doel dient. Dat doel is dan: het vertellen van een verhaal.
Hoewel heel wat illustratoren hun werk ook geïsoleerd tentoonstellen, zijn hun tekeningen niet in de eerste plaats gemaakt om beoordeeld te worden op puur formele gronden. Wie naar een illustratie kijkt, betrekt de vorm immers ook altijd op de narratieve functie die hij vervult. En die functie stelt zo zijn grenzen: een menselijke figuur herleid je als illustrator bijvoorbeeld best niet zomaar tot louter een abstract lijnenspel of een uiteenspattend kleurenvlak, tenminste niet als je wil dat de lezer zich kan identificeren met het personage. Voor illustratoren van jeugdboeken komt daar nog bij dat die lezer jong is, wat ook zijn beperkingen inhoudt op inhoudelijk vlak: er kan vandaag misschien wel heel wat in een illustratie, heel wat thema’s die een centrale plaats krijgen in de hedendaagse kunst, gaan beslist te ver in een jeugdboek. [...]

inhoud GOED VOOR DRUK Karolien Vanderstappen ILLUSTRATIEKUNST Gecondenseerde verhalen PEUTERS EN KLEUTERS Geschilderde muziek Recensies VANAF ZES JAAR Wonderlijk en divers als de natuur  Recensies INTERVIEW Alles wat wij doen ademt boeken VANAF TWAALF JAAR Recensies ADOLESCENTEN Met het verleden in je rugzak Recensies DOSSIER PROBLEEMLITERATUUR Brok in de keel, weggepinkte traan Een opening voor emancipatie JEUGDLITERATUUR IN CONTEXT Avant-garde, vrijheid en verval Vakliteratuur